Dag 4: Auxerre-Priméry

Dag 4:

Rustig begin

Na een lekker etentje, honger is de beste saus, en een goede nachtrust ben ik deze morgen goed op tijd vertrokken.
Niet zonder het appartementje proper achter te laten.
Voor het ontbijt moest ik zelf zorgen, dus was de eerste stap van de dag een bakker vinden.
Wat gelukkig in een groot centrum niet zo moeilijk ios.

Canal du Nivernais

Auxerre verlaten kon langs de Yonne. Passeerde direct het voetbalstadion. Voetballiefhebbers weten dat hier jaren Guy Roux de architect was van deze club. 44 jaar lang! Speelden altijd bovenaan. Kampioen in ’96.
Na zijn vertrek gezakt naar lagere reeksen. Nu spelen ze weer op het hoogste niveau, sinds vorig jaar.
En van de Yonne ging het snel naar fietsen langs een kanaal, le Canal du Nivernais. 30 kilometers erlangs gereden.
Dit kanaal verbindt de Loire met de Yonne, en loopt dwars door de Bourgogne streek.

Toen begon het geluk te keren

Eens weg van dat kanaal, met overgigens 16 sluizen, daterend van de 18de eeuw. Met veel varende plezierboten. Toen begon het weer om te slaan. De eerste druppels vielen. Zweetdruppels wel te verstaan. Tot halfweg Vézelay. Wat, later bleek, niet halfweg was.
Toch droog aangekomen aldaar. De lucht begon grijs te zien. Op die manier werd de middagpauze serieus verlengd.
Dat waren geen regendruppels maar hele emmers.

Niet beter

We konden niet blijven wachten op droogte. Toch maar vertrokken? Met regenjas aan. Tot de klok van drie was het doenbaar. Maar de onweersbui, iets later, was toch van een ander kaliber.
Zo erg dat mijn navigatiesystemen één voor één uitvielen. En mijn telefoon, viel uit.

Nog erger

Zelfs een inderhaast gekochte kaart bracht geen beterschap. Die wordt ook nat. Het enige wat hielp om me te oriënteren was de wind moest in het gezicht blazen.
En wegwijzers in die streek waren ook geen soelaas. Er staan er ook niet teveel.

Laat

Het gevolg was dat ik meer dan 30 kilometer extra gemaakt heb. Gelukkig had ik net voordat alles uitviel nog de reflex gehad om mijn gsatverblijf te verwittigen dat het later zou worden. Ze moesten niet wachten om te eten.

Tegen 20 uur was ik er.  Kleddernat en bekaf.
Maar na een goede maaltijd en dito gezelschap was het ergste leed geleden.
Ook met de haardroger alle elektronica terug aan de praat gekregen.
Eind goed, al goed zullen we maar zeggen.

Hoop

We liggen hier met twee op een kamer.
En het niet de maat waar ik al twee dagen apart rondreed. Die ben ik ook kwijt.
Waar hij logeert weet ik momenteel niet.
Misschien kom ik hem morgen weer tegen. Wie weet.
Belangrijker is wel dat het morgen wat droger blijft.
Het ergste is dat bij nat weer de mensen moeilijker contact maken.
Enkel hier in deze gite kan het vandaag.

Waarover morgen weer.
Alleen foto's van de voormiddag!