Dag 1: Peer-Xanten

Adrenaline

Het vertrek van een trip zoals deze zorgt voor wat stress, eerder een adrenaline opstoot.
Is de conditie goed (genoeg)?
Is de fiets in orde?
Heb ik genoeg/teveel gerief mee?
Eens vertrokken verdwijnt dat gevoel wel. Zoals meestal valt dat alles wel goed mee.
Het weer? Wel dat heb ik niet in de hand. Dus daar krijg ik geen stress van.

Pater Pol

In feite was ik van plan om vorige week te vertrekken. Maar een viering voor pater 
Pol, de zaterdag, kon ik niet laten voorbijgaan. Daar wilde ik absoluut bij zijn. 
De familie Feyen wil hem eren door samen te leggen voor een monument.
De goede man heeft mij en mijn familie altijd gesteund in Lubumbashi, zijn werkterrein als missionaris. Later in Kinshasa ook. Hij werd een zeer goede vriend van ons.
Ook voor de Zaïrezen, later Congolezen, heeft hij veel gedaan.
Jammer genoeg werd hij door één van hen vermoord december 2023.

NRW

Op het middaguur passeerde ik de grens met Duitsland. Tegelijk verscheen er (een flauw) zonnetje. Kwam in  Nord Rhein Westfalen binnen, een deelstaat van 16 die samen Duitsland vormen.
Ik fietste door, langs, o.a.
Irrland: een pretpark, vooral voor de kleineren onder ons.
Weeze: een oude Amerikaanse luchtmachtbasis die nu vooral gebruikt wordt als burgerluchthaven. Vooral de kleinere maatschappijen maken er gebruik van. De Transavia’s, Rayenair e.a.
Kevelaer: een bedevaartsoord, vooral bekend bij (de oudere) katholieke bevolking.

Xanten

De rit  was wel 20 km langer dan gepland. Geen erg! Ging vlot.
Vandaag logeer in op een hoeve, ingericht als BnB. Ligt midden in de velden. Met vooral hoenders en geiten als beestenbende. Gevolg: kalmte en rust. Meer heb ik niet nodig. 
Morgen kom ik op de route die ik wil doen. De Europa-Radweg R1.
Die loopt van Boulogne-sur-Mer tot Sint Petersburg. Totaal 3200 km.
Het gedeelte in Duitsland wil ik fietsen tot Berlijn. Zo’n 900 km.
En van de gelegenheid maak ik gebruik om daar mijn neef Giel op te zoeken.
Hij leeft en werkt daar.

Slaap lekker.
Morgen meer.