Dag 5: Habay-warisy (Rendeux)

Psycholoog
Gisteravond met de gastvrouw en een mede fietsgenoot een lekker etentje gehad met fijne  gesprekken. Voorafgegaan door een heus aperitiefje. Uit een ruime keuze heb ik toch maar voor de zekerheid een Orval gekozen. Gebrouwen hier in de buurt.
Mijn collega fietser was een net gepensioneerde psycholoog uit Amsterdam.
Het kiezen van een overnachtingsplek is wel altijd afwachten, maar dit is wel een schot in de roos. 

Laat
Het vertrek is door een stevig ontbijt ook wat later geworden.
Ik terug naar het Noorden. Henk ging verder naar een vriend psychiater in Luxemburg. Ook een Nederlander. Een oude bekende van hem waarvoor hij had gewerkt. 

Belgisch kampioen
Terwijl ik in de voormiddag in de buurt van het dorpje Lescheret een berg(je) aan het beklimmen was kwam er een man, met prachtige snor, uit het niets langs me gereden. Hij wilde weten vanwaar en waar ik naartoe fietste. 
Later vertelde ie dat we het huis van een Belgisch kampioen zouden passeren. Misschien er een foto maken? De bewuste renner was niet thuis, dan maar van het huis en stallen een fotootje?
Men noemt hem de stier van Luxemburg. Ik wist natuurlijk allang wie hij was. Jij ook? Als ge zijn naam wil weten, moet ge naar de foto’s kijken…

Slaapsteden
Nu weet ik ook weer dat in de vele kleine dorpjes tussen de oude, meestal verlaten, gebouwen er soms prachtige villa’s staan. Daar wonen mensen, vooral jongere, die in Luxemburg werken. En daar een veel hoger salaris krijgen. En daar waar een wagen van de duurdere merken met Luxemburgs kenteken voor de deur staat, er Luxemburgers wonen.
De dorpjes zijn op die manier slaapsteden aan het worden.

Artisanaal
Tegen de klok van twee had ik nog altijd geen terras of bakker tegengekomen. Mijn gelletjes en bidons waren zowat op.  Wanhoop nabij.
Tot ik Nederlands hoorde. Gestopt. Bleken vissers, alleen de mannen, uit de Kempen te zijn op hun jaarlijks vis week-end.
Ge weet wel. Voormiddag vissen, dan aperitief om de vangst te vieren. Een korte siësta om daarna in de halve liters te vliegen. Wat eigenlijk aan hun lichaamsbouw te zien waar die drank zat.
Gelukkig was het vroeg. Zo wisten ze me nog te vertellen dat er achter de kerk een slager woonde die zijn saucissen zelf maakte. Misschien had die wel iets om te eten.
Hij was gelukkig open. Had wel geen brood, ben dan maar buitengegaan met wat saucissen. 
En of ze lekker waren. 

Nog meer Hollanders
Iets voor mijn bestemming passeerde ik La Roche en Ardennes. Bij mij vooral bekend door de scholieren uitwisseling van een gymnasium hier met het Agnetendal. Mijn school.
Maar ik was niet alleen hier. Het was koppen lopen. Alsof half Nederland hier was. 
Na mijn obligate drankjes ben ik gereden naar mijn logeeradres. Ook, ja …. Ook Nederlanders.
Maar ze wilden zo niet genoemd worden. Ze zijn Brabanders, afkomstig uit Tilburg.
Weer interessante mensen met bijzondere beroepen. Maar dat is voor morgen.

Voor nu slaapwel
Morgen weer meer
Op weg naar Namen

Cijfers
82 km
5u26’ gefietst
15 km/u gemiddeld
843 hoogtemeters 
25° dus goed warm